Pokuta

 
 
„Ci, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc, zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą”(KKK 1422)
Sakrament Pokuty i Pojednania, powszechnie zwany spowiedzią  został ustanowiony przez Jezusa, który władzę odpuszczania grzechów dał Apostołom, a oni przekazali je kapłanom. W dniu zmartwychwstania Pan Jezus przyszedł do wieczernika, gdzie przebywali uczniowie i powiedział im: „Weźmijcie Ducha Świętego, którym grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie są im zatrzymane’ (por. KKK 1461-1462).
Sakrament Pokuty i Pojednania   jest sakramentem, w którym Chrystus przebacza człowiekowi grzechy po Chrzcie św. popełnione. On Sam przychodzi aby dotknąć grzesznika swoją łaską i przywrócić mu utracone przez grzech dziecięctwo Boże. Chrystus sprawuje ten sakrament przez osobę kapłana.Kościół zachęca do spowiedzi przynajmniej raz w roku. Człowiek, który dba o swoje życie duchowe a także o pogłębioną relacje z Bogiem powinien jednak przystępować do spowiedzi regularnie, aby móc jak najgłębiej doświadczać przebaczenia i przemieniającej łaski.Pan Bóg w spowiedzi naprawia relację między sobą grzesznikiem, daje łaskę uświęcającą, leczy rany zadane przez grzech, a także daje człowiekowi Ducha Świętego, aby ten mógł żyć pełnią życia.

Do spowiedzi w naszej parafii można przystąpić podczas Mszy św.
a także w każdą pierwszą środę, czwartek,  piątek i sobotę miesiąca 30 min przed rozpoczęciem Mszy św.

Warunki dobrej spowiedzi:Rachunek sumienia – przypomnienie sobie wszystkich grzechów od ostatniej, dobrze odprawionej spowiedzi.
Żal za grzechy – boleść duszy z powodu zranienia Boga – Najlepszego Ojca. Bóg bez żalu nie odpuszcza żadnego grzechu.
Postanowienie poprawy – postanowienie unikania wszystkich grzechów, zwłaszcza ciężkich oraz sposobności do grzechu. Postanowienie to dotyczy także naprawy wyrządzonego zła.
Szczera spowiedź – wyznanie wszystkich zapamiętanych od ostatniej spowiedzi grzechów przed kapłanem (Boga nigdy nie okłamię).
Zadośćuczynienie – wypełnienie zadanej przez kapłana pokuty i naprawienie wszystkich szkód (w miarę możliwości) wyrządzonych przez grzech.